Ciekły azot (LN₂) odgrywa kluczową rolę w świecie technologii wspomaganego rozrodu, jako podstawowy środek kriogeniczny do przechowywania cennych materiałów biologicznych, takich jak komórki jajowe, plemniki i zarodki. Oferując ekstremalnie niskie temperatury i zdolność do zachowania integralności komórkowej, LN₂ zapewnia długotrwałe przechowywanie tych delikatnych próbek. Jednak obchodzenie się z LN₂ wiąże się z wyjątkowymi wyzwaniami ze względu na jego ekstremalnie niską temperaturę, szybkie tempo rozprężania i potencjalne ryzyko związane z wypieraniem tlenu. Dołącz do nas, aby zgłębić niezbędne środki bezpieczeństwa i najlepsze praktyki niezbędne do utrzymania bezpiecznego i wydajnego środowiska krioprezerwacji, ochrony personelu i przyszłości leczenia niepłodności.
Roztwór do przechowywania ciekłego azotu Haier Biomedical
Minimalizowanie ryzyka w eksploatacji pomieszczenia kriogenicznego
Z obsługą LN2 wiążą się różne zagrożenia, w tym wybuch, uduszenie i oparzenia kriogeniczne. Ponieważ współczynnik rozszerzalności objętościowej LN2 wynosi około 1:700 – co oznacza, że 1 litr LN2 odparuje, wytwarzając około 700 litrów azotu – należy zachować szczególną ostrożność podczas obchodzenia się ze szklanymi fiolkami; pęcherzyk azotu może rozbić szkło, tworząc odłamki mogące spowodować obrażenia. Ponadto gęstość pary LN2 wynosi około 0,97, co oznacza, że jest on mniej gęsty niż powietrze i gromadzi się na poziomie gruntu, gdy temperatura jest bardzo niska. To nagromadzenie stwarza zagrożenie uduszenia w zamkniętych przestrzeniach, obniżając poziom tlenu w powietrzu. Zagrożenie uduszenia jest dodatkowo potęgowane przez szybkie uwalnianie LN2, które tworzy chmury mgły parowej. Narażenie na działanie tych intensywnie zimnych oparów, szczególnie na skórę lub oczy – nawet krótkotrwałe – może prowadzić do oparzeń odmrożeniowych, odmrożeń, uszkodzeń tkanek, a nawet trwałego uszkodzenia oczu.
Najlepsze praktyki
Każda klinika leczenia niepłodności powinna przeprowadzić wewnętrzną ocenę ryzyka dotyczącą funkcjonowania swojego pomieszczenia kriogenicznego. Porady dotyczące przeprowadzania tych ocen można znaleźć w publikacjach Kodeksu Postępowania (CP) Brytyjskiego Stowarzyszenia Gazów Sprężonych.1 W szczególności, CP36 jest przydatny w zakresie przechowywania gazów kriogenicznych na miejscu, a CP45 zawiera wskazówki dotyczące projektowania pomieszczenia kriogenicznego.[2,3]
Układ nr 1
Idealna lokalizacja kriogenicznego pomieszczenia to taka, która zapewnia największą dostępność. Należy starannie rozważyć umiejscowienie pojemnika do przechowywania LN2, ponieważ będzie on wymagał napełniania za pomocą zbiornika ciśnieniowego. Najlepiej, aby pojemnik z ciekłym azotem znajdował się poza pomieszczeniem do przechowywania próbek, w dobrze wentylowanym i bezpiecznym miejscu. W przypadku większych rozwiązań magazynowych, pojemnik jest często podłączony bezpośrednio do pojemnika za pomocą kriogenicznego węża transferowego. Jeśli układ budynku uniemożliwia umieszczenie pojemnika na zewnątrz, należy zachować szczególną ostrożność podczas obchodzenia się z ciekłym azotem i przeprowadzić szczegółową ocenę ryzyka, uwzględniającą systemy monitorowania i ekstrakcji.
NR 2 Wentylacja
Wszystkie pomieszczenia kriogeniczne muszą być dobrze wentylowane, wyposażone w systemy wyciągowe zapobiegające gromadzeniu się azotu i chroniące przed niedoborem tlenu, minimalizując ryzyko uduszenia. System taki musi być przystosowany do kriogenicznie schłodzonego gazu i połączony z systemem monitorowania niedoboru tlenu, który wykrywa spadek stężenia tlenu poniżej 19,5%, co spowoduje zwiększenie wymiany powietrza. Kanały wyciągowe powinny znajdować się na poziomie gruntu, a czujniki niedoboru tlenu muszą być umieszczone około 1 metra nad poziomem podłogi. Dokładne umiejscowienie należy jednak ustalić po przeprowadzeniu szczegółowej inspekcji, ponieważ czynniki takie jak wielkość i układ pomieszczenia wpływają na jego optymalne rozmieszczenie. Na zewnątrz pomieszczenia należy również zainstalować zewnętrzny alarm, który będzie emitował zarówno dźwiękowe, jak i wizualne ostrzeżenia, gdy wejście do pomieszczenia jest niebezpieczne.
NR 3 Bezpieczeństwo osobiste
Niektóre kliniki mogą również zdecydować się na wyposażenie pracowników w osobiste monitory tlenu i wprowadzić system partnerski, w którym osoby będą wchodzić do kriogenicznego pomieszczenia wyłącznie parami, minimalizując czas przebywania jednej osoby w pomieszczeniu w tym samym czasie. Obowiązkiem firmy jest przeszkolenie pracowników w zakresie obsługi systemu chłodniczego i jego wyposażenia, a wiele z nich decyduje się na zlecanie im internetowych kursów bezpieczeństwa dotyczących azotu. Pracownicy powinni nosić odpowiedni sprzęt ochrony osobistej (PPE) w celu ochrony przed oparzeniami kriogenicznymi, w tym okulary ochronne, rękawice, odpowiednie obuwie i fartuch laboratoryjny. Wszyscy pracownicy powinni odbyć szkolenie z pierwszej pomocy w zakresie postępowania w przypadku oparzeń kriogenicznych. Najlepiej mieć pod ręką zapas letniej wody do przemycia skóry w przypadku oparzenia.
NR 4 Konserwacja
Zbiornik ciśnieniowy i pojemnik LN2 nie posiadają ruchomych części, co oznacza, że wystarczy jedynie podstawowy, coroczny harmonogram konserwacji. W ramach tego harmonogramu należy sprawdzić stan węża kriogenicznego oraz dokonać wszelkich niezbędnych wymian zaworów bezpieczeństwa. Personel powinien stale sprawdzać, czy na zbiorniku lub na zbiorniku zasilającym nie ma śladów szronu, co mogłoby wskazywać na problem z podciśnieniem. Przy starannym uwzględnieniu wszystkich tych czynników i regularnym harmonogramie konserwacji, zbiorniki ciśnieniowe mogą służyć nawet 20 lat.
Wniosek
Zapewnienie bezpieczeństwa w pomieszczeniu do krioprezerwacji w klinice leczenia niepłodności, w którym używany jest LN2, jest niezwykle ważne. Chociaż niniejszy blog przedstawia różne aspekty bezpieczeństwa, każda klinika musi przeprowadzić własną, wewnętrzną ocenę ryzyka, aby uwzględnić specyficzne wymagania i potencjalne zagrożenia. Współpraca z ekspertami w dziedzinie kontenerów chłodniczych, takimi jak Haier Biomedical, jest kluczowa dla skutecznego i bezpiecznego zaspokojenia potrzeb w zakresie krioprezerwacji. Priorytetem jest bezpieczeństwo, przestrzeganie najlepszych praktyk i współpraca z zaufanymi specjalistami, a kliniki leczenia niepłodności mogą utrzymać bezpieczne środowisko krioprezerwacji, chroniąc zarówno personel, jak i żywotność cennego materiału rozrodczego.
Odniesienia
1. Kodeksy postępowania – BCGA. Dostęp: 18 maja 2023 r. https://bcga.co.uk/pubcat/codes-of-practice/
2. Kodeks Postępowania 45: Biomedyczne kriogeniczne systemy magazynowania. Projektowanie i eksploatacja. Brytyjskie Stowarzyszenie Gazów Sprężonych. Opublikowano online w 2021 r. Dostęp: 18 maja 2023 r. https://bcga.co.uk/wp-
3.content/uploads/2021/11/BCGA-CP-45-Oryginalny-05-11-2021.pdf
4. Kodeks Postępowania 36: Przechowywanie cieczy kriogenicznych w obiektach użytkowników. Brytyjskie Stowarzyszenie Gazów Sprężonych. Opublikowano online w 2013 r. Dostęp: 18 maja 2023 r. https://bcga.co.uk/wp-content/uploads/2021/09/CP36.pdf
Czas publikacji: 01-02-2024
